Download Firefox
Download Firefox

Monday, Sep 23rd

Last update10:45:00 AM GMT

Profile

Layout

Direction

Menu Style

Cpanel
You are here Home

Утга зохиол

Ut leo condimentum Donec felis vitae Nullam et volutpat tortor Cras. Nec ornare id pellentesque adipiscing dui Nam nonummy Vestibulum id quis. Et semper Nam ipsum Sed hendrerit Nunc justo Nulla mus laoreet.

New poetry

  • PDF

Poet G.Turmunkh

Under autumn sky 

Wiping off my tear bluish like sky

And watching dream in wide steppe

Calling of birds faint like distant

New poetry

  • PDF

Poet G. Turmunkh

Autumn of rosy dream 

In rosy dream I coaxed the world

In autumn tuneful of eyesight

Cajoling my dream by its grey wind

Look blue pretty remote mountains

Суманд суух сайхан

  • PDF

Ховд аймгийн 2011 оны яруу найргийн наадамд дэд байр эзэлсэн яруу

найрагч С.Бүрнээгийн шүлгийг уншигчдад хүргэж байна.

Сүрэнгийн Бүрнээ

                      Суманд суух сайхан

Айл хөршүүд нь нэг нэгэнтэйгээ

Ах дүү мэт эвсэг амьдардаг

Ард олон нь бие биенийгээ

Арван хуруу шигээ сайн мэддэг

Нутаг амьтай өвгөдийн голомт

Хэдэн үеэрээ тасраагүй бадамласан

Нуур шиг амгалан хөдөөдөө би

Хэтээ цахиж голомт тулгалсан

Миний гэр тоонот Мөнххайрханд байдаг

Тэнд би дөрвөн цаг доор

Тэнгэрээ шүтэн амар суудаг

Тэрмэн уулсынхаа салхи чагнан

Тэнгэрлэг шүлгийн санаа олдог

Хоймор ханхайх уулс нь сүмбэрлээд

Хойлогийн исгэрээнд цас будрагнаад

Хаяагаар Цэнхэрийн гол харгилаад

Хад дамжиж цуурдаж, бургилаад

Энд би Мөнххайрхандаа

Эгшиг нэрэн халамцдаг аа

Саалчин сэвгэр үхрээ бөлбөөлөхөд

Саамшсан үүлнээс бороо дусагнаад

Сарлагын бух сүүлээ саадаглахад

Саахалтын холд мөндөл хашигчаад

Мөнххайрхандаа би мөн чиг жаргалтай суудаг

Мөсөн дээр нь сэмбэрүү дэлгэрээд

Мөстлөг зундаа сэрүүхэн зусдаг аа

Намар оройхон голдоо ороод

Найр хурим хөлгүй хавтгайраад

Насан гуай халамцуухан айл айлд буугаад

Налгар шүү дээ манай нутгийн намар

Шимээсэг барьсан идэр эрчүүд

Ширэг эргүүлж өдөржин өвс хаюурдаад

Шөлөнд нь богшоосон тарваганы махнаас

Шорвогонд хөлбөрүүлэн зооглоход шүлс асгараад

Суманд суухын ийм л сайхныг

Сумынхан өөрсдөө даанч мэдэхгүй

2010.9.12. Цэнхэрийн гол

Дөрвөн улирал Инкогнита

  • PDF

Уншигч та бүхэнд 2012 оны Богино өгүүлэгийн төрөлд нэгдүгээр байр эзэлсэн зохиолч орчуулагч, аймгийн БГХТТ газрын дарга Аварзэдийн Оюунчимэгийн өгүүллэгийг толилуулж байна 

-           Байна уу?

-           Байна. Хэнтэй ярих вэ?

-           Чамтай

-           Аан та хэн бэ?

-           Инкогнита. Нууц нэрт

-           Та яах гэсэн юм

-           Аа ... зүгээр л 

-           Би таныг танихгүй байна

-           Тиймээ би чамайг сайн танина

-           Та юу ярих гэсэн юм

-           Би чамд ... Үгүй би чамайг харж явдаг гэдгээ хэлэх гэсэн юм.

-           Сайхан аргил хоолойг сонссон бүсгүй дуугарсангүй. Залуу ярьсаар. Бүсгүй харилцуурыг тавиад цонхныхоо хөшиг татав.  Дахин утас жингэнэнэ.

***

Сар өнгөрсний дараа бүсгүй харилцуураа авлаа.

-           Байна уу?

-           Байна инкогнита

-           Аа та юу?

-           Тийм байна сайн уу? хонгор минь? Сонин юутай. Гуйя утсаа бүү тавиарай. Би чамайг улаан /платье/ палааз, ягаан өсгийттэй явж байхыг харсан.

-           Хаана

-           Талбай , барилгын спортын ордонд         Их гоё ягаан..

-           Байна уу? Байна уу? уу?

***

-           Байна уу?

-           Байна

-           Нууц нэр та юу?

-           Тиймээ хонгор минь юу хийж байнадаа

-           Бичиж байна Рондо бас Рубай

- Өгүүллэгээ дуусгасан уу?

-           Аль эрт

-           Рубай гэж юун тухай вэ?

-           Сайхан эр хүний тухай, дурлалын тухай онч дөрвөн мөртийг Рубай гэнэ. Гэтэл...

-           За уучлаарай! Хаалганы хонх дугарлаа. Манай дүү бололтой би дахиад яринаа гэв

***

-           Байна уу?

-           Байна.

-           Инкогнита нь. Сонин юутай байна.

-           Уншиж байна.

-           Юун тухай.

-           Чанагуух ертөнц, чанад билгийн хязгаарын тухай.

-           Аа юуны тухай гэж ойлгох уу?

- Өөрөө боловсор! Гэх дээдсийн зөвлөмж.

-           За бүр ч бүү мэд. Унших л хэрэгтэй юм байна даа.

-           За түр баяртай.

-           Баяртай.

***

-           Байна уу?

-           Байна. нууц нэрт сонин юутай.

-           Чи яасан бэ? Уйлаад байна уу даа

-           Чи утсаа авсан шүүдээ. Намрын бороо шивэрч байна даа

-           Байна гэж бүсгүй сулхан дуугартал...

-           Цаана нь эмэгтэй хүний дуу хадаж залуу утсаа тавив.

***

-           Байна уу? Инкогнита нь. Чи утсаа авсан шүү дээ. Дуугараач хайрт минь!

-           Гадаа цас ороод ямар сайхан байна. Хоёулаа уулзъя. Надтай ярихгүй байх чинь зөв. Гэхдээ надад ямар хүнд байгааг ойлгооч гэв.

-           Би ч чамд хайртай гээд санаа алдав. Байна уу?

-           Утасны үргэлжлэх жингэнээ... сонсогдоно.

Хулан (үгүүллэг)

  • PDF

                   Зохиолч: Б.Шүүдэрцэцэг

Май хүүхдээ аваарай! гэх дуунаар Хулан хүнд нойрноос сэрлээ. Түвшинтэй хөтлөлцөн мөсөн хотхонд тоглож байсан нь, нүд нүд рүүгээ ширтэлцэн инээлдэж байсан нь зүгээр л зүүд байжээ. Орон дээрээ арай ядан өндийж уа уа орилсон жижигхэн үрчгэр амьтныг гар дээрээ авлаа.  

Сувилагч:

-Их бүтэлттэй төрсөн болохоор хүчилтөрөгч залгаж байгаад авчирлаа. Хүүхдээ удаан орилуулж болохгүй шүү, тархиндаа даралттай гээд эргэхдээ "Ээж нь гэж бас хүүхдээрээ амьтан шив дээ" хэмээн үглэх нь чих дэлсэв. Аргагүй ш дээ, Хулан одоо дөнгөж арван наймтай. Мики Маусын зурагтай хөшиг, дэртэй, өрөөгөөр нь дүүрэн Барби хүүхэлдэй, зөөлөн тоглоомтой, бас Бритни Спирсийн фен ээж. Төрөх газрын цонхоор шинэ жилийн гэрлэн чимэглэл гялалзсан дэлгүүрийн цонх харагдана.

Цамцныхаа энгэрийг яран тэр жижигхэн амьтныг амлууллаа. "Яг Ананд дүрээрээ. Ингээд ангиасаа хамгийн түрүүнд ээж болдог байжээ. Дөнгөж гарсан хүүхэд ямар царай муутай байдаг юм бэ? үгүй ээ, гэхдээ хөөрхөн ч юм уу гэж бодон суутал дэрний хажууд тавьсан утас нь жингэнэлээв Анандаас мессеж иржээ. "Aagii bid hoior tsonhnii dor baina, Hurdan tsonhooroo haraach huuteigee shuu" гэжээ. Бүсгүй мээмээ шов шов хийлгэж ховдоглон хөхөх тэр жаахан амьтныг энгэрээсээ салгалгүйгээр цонхоор харлаа. Гадаа идэр есийн хүйтэн тачигнаж байв. Харин Ананд найзыгаа дагуулаад ирчихсэн толгой нүцгэн гар даллан зогсох аж. Тэгснээ гараа амандаа барьж байгаад.

-Хулаан, халуун савтай хоол унталгын хувцас авчирсан шүү гэж хашгирахад амнаас нь бөөн уур дэгдэв. Хулан түүнд хайртай эсэхээ мэдэхгүй. Наймдугаар ангиас нь хойш үргэлж халамжлах болсон энэ хүүг зүгээр л ангийн хүүхэд гэж боддог байсан юм. Мартын наймнаар ангийнх нь хөвгүүд аль охинд бэлэг өгөхөө сугалахад Ананд дандаа Хуланд бэлэг өгч таарна. Бас даалгавар авах нэрээр дандаа утастдаг, шалгалт дээр сайн дураараа Хулангийн вариантын бодлогыг бодож өгнө. Харин Хулан зэргэлдээ орцныхоо Түвшинд хайртай. Бүр хар багаасаа шүү. Тэр Түвшин нь байрандаа бүү хэл тэр хавьдаа нэртэй дүрсгүй амьтан. Бүр цэцэрлэгт байхын л өвөлд нь цасаар нүүрийг нь угаах, зун усан буугаараа шалбайтал нь норгох зэргээр Хуланг илүүтэй шоглоно. Гэтэл наймаа төгсөөд есөд ордог жилээ есөн сарын нэгэнд өнөө дүрсгүй гайхал чинь Хулангийн ангид шилжээд ирчихсэн байв. Тааралдах бүртээ шоглуулдаг мөртөө Хулан бүр жаахан байхаасаа л гадаа гарах бүртээ Түвшинг сэм харуулдаж явдаг. Аавынхаа гадаадаас авчирсан хувцасаар Түвшинд л зориулж гоёдогсон. Хүссэн юм хүзүүгээр гэгчээр ингээд мөрөөдлийн хөвгүүнтэйгээ үргэлж хамт байх болсондоо ямар их баярласан гэх вэ? Дунд зэргийн нуруутай, нүдээрээ инээсэн, өтгөн хөмсөгтэй хэзээ ч ам хуурай байдаггүй хөгжилтэй энэ хүүд ангийн охид их талтай. Харин Түвшин тэдний дундаас Хуланг хэзээ ч онцолж байсангүй. Ай хөөрхий задгай хүрэн үс намируулсан янзаган нүдтэй Хулан гэж хөвгүүдийн харцыг булаасан л охин юмсан даа. Гэгээн валинтены өдрөөр Түвшингээс зүрхэн хэлбэртэй шоколад авахсан, хичээл тараад хөтлөлцөн алхахсан" гэж Хулан битүүхэн мөрөөдсөөр аравдугаар ангид оржээ.

-Хулангийн гэрээс юм ирсэн байна, гэх асрагч авгайн дуу нандин дурсамжийн болор хэлхээг нь тасалчихлаа. Хүү нь үнэгчлэн үрчигнэнэ. Хулан нэг аяга шар будаатай цай уугаад хөлс нь асгарч, хүүгийнхээ хажууд хэвтэн зүүрмэглэв. Нэвсийсэн цастай цав цагаан тал. Байшин ч үгүй гэр ч үгүй. Тэр хоосон тал дундуур Хулан Түвшинтэй зэрэгцэн алхаж, цас чахран дуугарна. Тэгсэн мөртлөө яагаад ч юм, тэр хоёр нэг ч үг дуугарахгүй хаашаа ч юм яваад, яваад л байх юм."

Хажуугийн орон дээр хэвтэж байсан хүүхний хүүхэд часхийн уйлах дуунаар Хулан сэрчихлээ. Харин хүү нь унтсаар. Тийнхүү тайван унтаж байгаад нь баярлан бяцхан улаан нүүр рүү нь харж хэвттэл гэнэт үгээр илэрхийлэмгүй их хайр гарч, нимгэн зөөлөн зулайд нь уруулаа аяархан наав. Аравдугаар ангид орсных нь өвөл охины хайрын бурхан гадаадад сурахаар яваад өгчээ. Ангийнхан нь Түвшинг гаргаж өгөхөөр бөөнөөрөө нисэх рүү явахад Хулан "ханиадтай" гэж шалтаглаад очоогүй. Тэгээд нөгөө Микки хулганы зурагтай том дэрэндээ нүүрээ наагаад асгартал уйлж билээ. Орой нь Ананд шилтэй аньс барьчихсан иржээ. Сарын дараа Хулан Гэгээн валентины өдөр Анандаас ягаан туузаар боосон бэлэг авч хамт шоу үзсэн. Ингээд нэг л мэдэхэд тэр хоёр үерхэж эхлэв. Гэтэл хаврын шалгалт эхлэх үеэр Хулан жирэмсэн болчихсоноо мэдсэн юм. Түвшинг мартах л гэж Анандтай үерхсэн нь ямар том алдаа болсныг гэнэхэн охин дэндүү хожуу ухаарчээ.

((Хотын чинээлэг айлын охин Хулан нэг байр , нэгэн ангийнхаа хөвгүүн Түвшинд унаган хайраа өгчээ. Ухаалаг , бие даасан бодолтой, шударга зантай охин Хулан сургуульдаа хөөрхнөөрөө толгой цохидог тул хөвгүүд хошууран шохоорхдог. Гэвч Түвшин л ганцаараа түүнийг үргэлж тохуурхан шоглосоор байгаад Америк руу явна. Анхны хайр нь бүтсэнгүйд гутарсан Хулан өөрт нь дурласан Анандтай үерхэж жирэмсэн болдог. Гэтэл Хуланг хүү төрүүлээд амаржих газарт байхад Түвшин Америкаас утасдан түүнд хайртай гэдгээ хэлнэ.

Харин тэдний ангийн бас нэг охин Золтуяа Анандад хайртай. Хүү төрсний дараа Анандын эцэг эх нь Хуланг бэр болгохоор гуйж гэртээ аваачна. Энэ хооронд Хулан Анандтай амьдрах эсэхээ шийдэж чадахгүй эргэлзсээр байна. Харин Золтуяа тэр хоёрын дундуур орж хайртай залуугаа булаах төлөвлөгөө боловсруулна. Нэг удаа Хулан Түвшингээс ирсэн хайрын захиаг халаасандаа мартсаныг Ананд олж уншаад хэрүүл болдог. Түүнийг Хулантай муудалцсаныг мэдсэн Золтуяа уран аргаар Анандыг өвөртөө оруулна)).

-Би захиа гэдгийг нь харж байна. Чи намайг битгий мангартуулах гээд бай. Түвшин та хоёр ямар холбоотой юм бэ? Чи эртүүд Түвшингээс хүүд бэлэг ирсэн мирсэн гээд л байсан. Захиагий нь болохоор надаас нуугаад кармандаа хадгалж явдаг байх нээ? Их доромжлох нь ээ энэ чинь. Ананд уурандаа биеэ барьж чадахгүй болсон байлаа. Ядахдаа энэ хэрүүлийн хажуугаар хөгжим чихэнд чийртэй гэгч нь хангинана. Хүү нь сэрэн чарлалаа. Хулан дуугүйхэн шиг хүүгээ очиж авлаа. Хардлага гэдэг хүнийг өөрийн ухаангүй болгодог хойно. Ананд уурандаа тавиур дээрээс хөгжмөө түлхэж унагаад галзуу юм шиг хашгичин: -Яршиг л байна. Би ингэж доромжлуулж чадахгүй гэснээ Хулангийн дэргэд үсрэн очиж мөрнөөс нь угз татаад : -Чи яагаад дуугарахгүй байгаа юм. Энэ ямар учиртай захиа юм бэ гэж амьсгаадан асуулаа.Түрүүнээс хойш ганц ч үг амнаасаа унагаагүй Хулан хачин тайвнаар: -Ямар учиртайгий нь чи өөрөө мэдэж байгаа юм биш үү?гэх нь тэр. Анандад хэлэх үг олдсонгүй. Ам нь хэд хий ангалзсанаа дахин уурлаж: -Чи Түвшингээс ийм захиа авчихаад надад юу ч хэлээгүй. Хэрвээ надад нэг хүүхэн хайрын захиа энэ тэр өгөөд л би нуугаад чамд хэлэхгүй бол чи уурлахгүй юу? Чи... гэтэл Хулан үгийг нь таслан: -Тоож уурлахгүй. Тэгээд ч би чамд далан булчирхайгаа тоочих албагүй гээд нойтон үсээ сэгсэрлээ. Тэр Түвшингээс захиа авсан өдрөө энэ захиаг уншчихаад халатныхаа халаасанд хийгээд таг мартчихжээ. Түүнээс хойш энэ халатыг ч өмссөнгүй. Захианы тухай бодох ч завдал гарсангүй өнөөдрийг хүрчээ. Захианы тухай Анандад хэлэх үү байх уу гэж нэг хэсэг эргэлзээд дуугүй өнгөрье гэж тэр шийдсэн. Учир нь өөрийнхөө сэтгэл зүрхний нууцыг ямар нэг байдлаар хөндөхийг хүссэнгүй. Гэтэл өнөөдөр тэр захиа нь гарч ирж бөөн хэрүүл тарьчихав. Гэхдээ бүсгүй Анандыг битүүхэн өрөвдөж л байлаа. Угийн дөлгөөн зантай, тэгээд ч өөртэй нь хэзээ ч ширүүн дориун харилцах нь битгий хэл муухай ч харж чаддаггүй энэ залууг ийм их уурлан хашгичихыг нь анх удаа л харсан нь тэр. -Юу гэнээ? Чи намайг доромжлоод байгаа юм уу хайшаа юм? Юуны чинь далан булчирхайгаа тоочих. Түвшин чамд хэзээнээс тийм хандтай байсан юм бэ? -Би яаж мэддэг юм. Тэгээд ч би чиний өмч биш. Толгой даасан хүн шүү. -Чи захиагий нь халаасалчихаад яахаараа мэддэггүй юм? Би бол чамаас юугаа ч нууж үзээгүй. Харин чамд надаас нуух юм байдаг юм байна. Одоо л ингэж байгаа юм чинь дараа нь яах хүн бэ. Чи ер нь... -За, за. Би чамтай хэрэлдмээргүй байна. Хүүхэд сэрээчих гээд битгий хашгичаад бай... Yхсэндээ хүн хардаад байгаа юм, чи гэж Хулан тэсэлгүй хэлчихээд өөр өрөө рүү гараад явчихлаа... Энэ бол түүний шазруун зан хөдөлсний шинж. Хулан бол дэндүү шударга зантай. өдий арван ес хүртлээ хүн хуурч ч үзсэнгүй.Эрх танхил өссөний хувьд дургүйгээ хүрэхээр нэлээд шазруун зан гаргачихна. өөр хүн байсан бол яах гэж тэр захиаг хадгалав даа. Ураад хаячихгүй яав гэж харамсан Анандыг аргадах гэж элдэв шалтаг олох гэж мэтгэх байсан биз. Харин Хулан байгаа юм байгаагаараа гэсэн шулуун зантай хүн болохоор "Яадаг юм. Yнэн юмыг хайш нь нуухав." гэсэн шинжтэй байсан нь Анандад дэндүү гомдолтой санагджээ. Хаалга савах чимээнээр угаалгын өрөөнд байсан Цэндээ хаалгаар айсан туулайн нүд гарган болгоомжтой шагайж байна. Ананд: -Миний дүү , ээжийг асуувал намайг оройтно гэсэн гэж хэлээрэй гэчихээд гарах гэснээ орон дээр лагхийн суув. Хуланг сэтгэл тайвшруулах ямар нэг аятайхан үг хэлэх байх гэж хий горьдсондоо түүн шиг хаалга саван гараад явчихаж чадсангүй. Гэтэл өрөөнд салхи татуулан орж ирсэн Хулан хүний урманд түүнрүү ганц аятайхан харц ч шидэлгүй гоёлын ширээндээ суун үсээ сэнсдэж гарлаа. Орон дээр толгойгоо барин суугаад хулгай нүдээр түүн рүү хялам хийн харж байсан Ананд сэнсний шунгинах дуунд тэвчээр алдаж үсрэн босоод "Би өнөө орой ирэх ч үгүй" гэхэд Хулан "Дураараа л болтугай" гэж хэнэггүй дуугарчээ.Уур нь гарахад бэлэн байсан залуугийн сэтгэлрүү энэ үг хувин дүүрэн хүйтэн ус цацчих ши г л санагдав. Ананд хүрмээ шүүрч аваад хаалга саван гарч одлоо. Гадаа хаврын хавсаргатавин улаан шороо шуурч байлаа. Залуу гараашнаас машинаагаргаад хаачихаа ч мэдэхгүй мөртөө ухасхийн хөдлөв. Сэтгэл нь хоосрон цээжин дээр нь нэг юм тээглэчихээд байлаа. "Хайр гээч нь намайгаа бас л дахин зовоохоор.. " гэж нэгэн яруу найрагчийн шүлэг байдагсан. Нээрээ л хайр гэдэг юм хүнд жаргалаас илүү зовлон авчирдаг ажээ. Сарын өмнө Хулангийнд байхад сэтгэлд нь бугшсан тэр шарх сэдэрсэн ч юм уу, амьдрал түүнд даанч утгагүй санагдаж байлаа. "Энэ охин надад үнэхээр сэтгэлгүй юм байна даа. Би л дандаа өмнө хойно нь ороод л доошоо ороод байдгаас биш Хулан хэзээ намайг гэж байлаа. Гэтэл одоо элдвийн юмнуудын захиа махиа ч гарч ирж байх шиг. Би ер нь өөртөө хайргүй хүнийг хичнээн царайчлах юм бэ. "Больё. Больё" гэж бодсоор хотын төв гудамжаар давхиж явлаа. Гэтэл аз болж Батхаан гэдэг найзаас нь мессеж ирэв. "Aagii manaid hureed irj chadah uu?" гэжээ. Хулантайгаа муудалцчихаад юу хийх, хаачихаа мэдэхгүй ёстой л гудамж метрлэж явсан залууд татгалзах юу байхав. Батхааных Их дэлгүүрийн хажууханд дөчин мянгатын нэг хуучны байранд суудаг билээ. Анандыг тэднийд ороход Батхаан өрөөндөө бас нэг найзтайгаа хамт тамхины утаанд живчихсэн сууж байв. -Hy . -Hy .Come on, come on. /Ороод ир / Эр хүн. Авгайтай хүн гэхэд гуравхан минутын дотор ингээд хүрээд ирдэг. За юу уух вэ? гэсээр Батхаан өрөөнөөсөө гарч ирлээ. Ийнхүү монгол англиар хольж ярьдаг нь түүний имиж билээ. -"Cass" байна уу? -Yes гээд Батхаан галт тогооны өрөө рүүгээ алхав. Ананд түүнийг зүгээр л Баагий гэж дуудна. Тэр бол багын найзуудынх нь нэг. Баагий өөртэй нь адилхан сэхээтэн айлын эрх банди нарын нэг билээ. Анандыг Хулантай үерхэхэд хамгийн их дургүйцсэн хүний нэг бол Баагий. "Чам шиг номын хүнд Хулан шиг ихэмсэг охин дэмий дээ. Галтай дөлтэй нээлттэй охин л чамд таарна" гэж тэр хэлж байсан юм. Гэвч хайр гэдэг юм хүнд хэлж ирэх биш дээ. Дараа нь бас түүнийг хүүтэй болоход нь хүн бүр баяр хүргэж байхад Баагйи л ганцаараа "За найз минь чи ингээд өөрөө хүүхдээрээ байж хүүхэдтэй болоод ёстой дөнгөнд орлоо доо" гэж палхийтэл хэлж билээ. Батхаан рок хөгжмийн улаан хорхойтон. Түүнээсээ ч болдог юмуу. Хүмүүсээс дандаа этгээд гажууд зан гаргана. Хүмүүс инээж байвал тэр хөмсөг зангидаад зогсч байна. Амьтны дургүйцэн ярвайхаар юм түүнд болохоор таалагдаж байх жишээтэй. Ямар сайндаа л өрөөнийхөө ханын цаасыг хуулж хаяад улаан будгаар Курт Кобейн, Рок-2000 гэх мэт элдвийн юм сараачин чимэглэж байхав. Тэр Курт Кобейнтэй адил хэдийгээр тийм этгээд зантай ч найзууддаа үнэнч, хүч доройчуудад дээрэлхдэггүй зөөлөн сэтгэлтэй хүн. Энэ чанар нь Анандад их таалагдана. Хэдийгээр эрт хүүхэдтэй болсныг нь шууд буруутгасан ч Хуланг эргэх бүрд нь Анандад хань болж төрөх рүү шогшин, бас хүүг нь гэртээ гарахад хамгийн түрүүнд эргэж очсон хүн Баагий билээ. Хамгийн инээдтэй нь хорьхон хоносон нялзрай хүүд бялтаар бууддаг, бараг дэлэм хэрийн том тоглоомон буу бэлэг болгон өгсөнийг Хулан шоолж, элгээ хөштөл инээжээ. Хөргөгчнөөс цэв хүйтэн пиво авч ирсэн Баагий: -За найз аа. Чиний нөгөө зарах гээд байгаа машиныг миний найз сонирхоод байна. Танилц, Мөөгий гэдэг юм гэхэд түүний найз гэхээргүй цэмцгэр хувцасласан туранхай залуу: -Мөнхжин гээд гар барив. -Ананд -Тэр машинаа хэд гэж байгаа юм? -Хэдхэн хоногийн өмнө зарчихлаа гэхэд нь. Баагий: -өө за за. Би чамд машинаа зарахад чинь туслая гэж бодсон юм. Тэднийг ийнхүү пиво ууж ам халан суух үеэр Золтуяа Анандынх руу утасдав. Цэндээ охин утас авчээ. -Анандтай ярья. -Ах байхгүй. -өө, Золтуяа эгч нь байна. Ах нь хэзээ ирэх бол? -Та гар руу нь залгахгүй юу. Хэзээ ирэхийг нь мэдэхгүй. Уурлаад л гараад явчихсан ш дээ. Бодсон санаснаа нууж сураагүй хөдөөний охин энэ үгээрээ, Золтуяаг ямар их баярлуулснаа мэдсэнгүй. Хүсэн хүлээсэн мөч нь иржээ. "Хулан гуайтай хэрэлдчихэж. Одоо миний хөдөлдөг цаг. Урнаагийн өрөө олдох болов уу." гэж хоромхон зуурт элдвийг гялсхийтэл эргэцүүлээд Золтуяа утсаа шүүрч авлаа.

Цаг агаарын мэдээ